İçmemizin psikolojik nedenleri — ve aslında neyle ilgili oldukları
Kısa cevap: İnsanlar çok anlaşılır psikolojik nedenlerle içer — kaygıyı yönetmek, acıdan kaçmak, bağ kurmak, utancı susturmak ya da sadece ayıkken hissettiklerinden farklı bir şey hissetmek için. "Neden"i anlamak kendini şımartmak değildir. Gerçek iyileşmenin temelidir.
İnsanlar neden fazla içtiklerini sorduklarında bunu çoğu zaman bir irade eksikliği olarak anlatır. "Yapmamam gerektiğini biliyorum. Sadece duramıyorum."
Ama asıl hikâye nadiren iradedir. Daha işe yarar soru şu: alkol senin için ne yapıyordu? Hangi ihtiyacı karşılıyordu? Hangi acıyı susturuyordu?
Bunu anlamak içmenin verdiği zararı mazur göstermez. Gerçek iyileşmenin neyi ele alması gerektiğini gösterir.
Kaygıyı yönetmek için içmek
Kaygı, ağır içiciliğin en yaygın psikolojik itici güçlerinden biridir ve rakamlar da bunu yansıtır: kaygı bozuklukları için tedavi gören kişilerin 20% ile 40%'ında alkol kullanım bozukluğu da vardır. Alkol beynin temel baskılayıcı sistemini güçlendirir ve hızlı, güvenilir bir rahatlama sağlar. Süregen kaygıyla yaşayan biri için ilaç gibi gelir.
Bir süre işe yarar. Sonra yaramayı bırakır ve işleri kötüleştirmeye başlar. Alkol kısa vadede kaygıyı gideriyor gibi görünebilir, ama zamanla ağır içicilik ve tekrarlayan yoksunluk hem kaygı belirtilerini hem de içmeyi artırır. Döngü şuna dönüşür: kaygıyı yatıştırmak için iç, daha kaygılı hisset, daha çok iç.
Kaygıyı yönetmek için çok içen insanlar çoğu zaman kaygılarının ne kadarının artık asıl durumdan değil alkolden kaynaklandığını fark etmez. Klinisyenlerin bir zaman çizelgesi çıkarmasının nedeni tam olarak budur — kaygı belirtilerinin ve içmenin hangi yaşta başladığını, en uzun alkolsüz dönemi ve kaygının o dönemde olup olmadığını sorarlar. Bu, tek başına cevaplamak yerine bir doktora götürmeye değer bir soru.
Kaçmak için içmek
Bazı insanlar kafalarının içinden çıkmak için içer — düşünmeyi, endişelenmeyi, aynı döngüleri tekrar tekrar oynatmayı durdurmak için. Alkolün etkisindeki hayat daha hafif, daha idare edilebilir, kendi ağırlığından daha uzak gelir.
Bu özellikle yas, utanç, zor anılar ya da depresyon gibi durumlar taşıyan insanlarda yaygındır. Ve bir karakter meselesi değil, bilinen bir risk yoludur: araştırmalar, olumsuz duygu durumları yaşayan kişilerde ruh hâli belirtileriyle başa çıkmak için alkolle kendi kendini tedavi etmenin alkol kullanım bozukluğu gelişme riskini artırdığını düşündürüyor.
Bedeli şu: kaçılan şey değişmeden kalır — çoğu zaman içmenin sonuçlarıyla kötüleşir — onunla yüzleşme kapasitesi ise giderek aşınır.
Bağ kurmak için içmek
Alkol binlerce yıldır insanların sosyal ritüellerine işlenmiştir ve bir tür bağı gerçekten kolaylaştırır — çekingenliği azaltır, kendinin fazla farkında olma hâlini hafifletir, ortak bir rahatlık duygusu yaratır. Ayıkken sosyal etkileşimi gerçekten zor bulan insanlar için alkol, aidiyetin kapısını açan anahtar gibi gelebilir.
Bazı insanlarda bu, daha derindeki sosyal kaygıya, bağlanma örüntülerine ya da o tampon olmadan temel bir reddedilme korkusuna bağlanır. Zorluk sosyal durumun kendisi değil — tamamen görünür olmanın getirdiği kırılganlıktır.
İçmek belirtiyi çözer, kaynağa dokunmaz.
Adını koyamadığın duyguları yönetmek için içmek
Bazı insanların etrafında içtikleri belirli bir psikolojik sorun yoktur. Sadece her şeyi çok yoğun hissederler — hızlı ve sıcak gelen, bunaltıcı ve adlandırılması zor duygular. Alkol bunu köreltir. Fazla gürültülü gelen bir iç dünyanın sesini kısar.
Bu örüntü bazen, duyguların örnek alınarak öğrenilmediği ya da hoş karşılanmadığı erken deneyimlerle bağlantılıdır — büyük duyguların küçümsendiği, cezalandırıldığı ya da hiç kabul edilmediği ortamlar. Riskle de belgelenmiş bir ilişkisi var: alkol kullanım bozukluğunun çevresel risk etkenleri arasında dış stres en güçlülerinden biridir ve özellikle çocuklukta travma yaşamış ya da hayat boyunca önemli stres etkenleri birikmiş kişiler ağır içiciliğe daha yatkın olabilir.
Büyük duyguları taşımayı öğrenme fırsatı hiç olmamış biri, sonunda bu işi alkole bırakabilir.
Bir şey hissetmek için içmek
Kaçmak için içmenin öbür yüzü, hissetmek için içmektir — onsuz kapalı görünen sevince, heyecana ya da canlılığa ulaşmak için. Bazı insanlar ayıkken kendilerini tatsız, düşük ya da sönük hissettiklerini anlatır — ve alkol, daha özgür, daha komik, daha orada hissettiren bir hâllerinin kilidini açar.
Bu çoğu zaman depresyonla ya da duygusal uyuşuklukla bağlantılıdır. Alkol, beynin ödül işleme sistemlerindeki etkinliği artırarak ödüllendirici etkiler üretir — ventral tegmental alan nükleus akumbense dopamin sinyalleri gönderir ve oradaki opioid reseptörlerinin etkinleşmesi sarhoşluğun verdiği keyfin bir kısmını açıklayabilir. Bir süre boyunca bu, erişilemez hâle gelmiş bir iyi hissetme hâlini sunar.
Acı ironi şu ki uzun süreli ağır içicilik sorunu kötüleştirir. Tekrarlanan, aşırı kullanım, azalan ödül işleviyle ve beynin stres sistemlerinin daha fazla devreye girmesiyle ilişkilidir ve tolerans alkolün keyif verme ve rahatsızlığı giderme yeteneğini hepten azaltır — içmenin başta tedavi ettiği temeldeki tatsızlığı derinleştirir.
Kimlik ve ritüel olarak içmek
Bazı insanlar için içmek esas olarak yukarıdakilerin hiçbiriyle ilgili değildir — kim olduklarıyla, hayatlarının neye benzediğiyle, kendi insanlarıyla ne yaptıklarıyla ilgilidir. İşten sonraki kadeh şarap. Arkadaşlarla biralar. Özel bir günü işaretleyen kokteyller.
İçmek hayatın ve benliğin anlatısına o kadar işlenir ki bırakmak yalnızca içmemek anlamına gelmez — onsuz kim olduğunu ya da hayatının neye benzediğini bilmemek anlamına gelir.
Bu kimlik parçası gerçektir ve küçümsenmemelidir. İyileşmenin yalnızca bir maddeden uzak durmayı değil, kendinle yeni bir ilişki kurmayı içermesinin bir nedeni de budur.
"Neden"i bilmek aslında neyi değiştirir
Neden içtiğini anlamak ayıklığı kendiliğinden getirmez. Ama üzerinde çalıştığın şeyi değiştirir.
Kaygıyı yönetmek için içtiysen, iyileşmenin yalnızca içmeme talimatını değil, gerçek bir kaygı tedavisini de içermesi gerekir. Hem alkol kullanım bozukluğu hem de eşlik eden durum tedavi edildiğinde iyileşme olasılığı daha yüksektir ve alkol kullanım bozukluğu ile hafif ve orta şiddetli kaygı ve depresif bozukluklar için ilaçların ikisi de birinci basamakta başlatılabilir.
Bağ kurmak için içtiysen, iyileşmenin ayık bağ kurma becerilerini ve deneyimlerini inşa etmeyi içermesi gerekir — bu gerçekten mümkün.
Acıdan kaçmak için içtiysen, iyileşmenin o acıya destekle yaklaşmanın bir yolunu içermesi gerekir.
Her gün nasıl hissettiğini takip etmek — Rebuild gibi bir şeyle — içme isteklerinin asıl itici gücü olan duygusal örüntüleri ve durumları belirlemene yardım edebilir. İstek her zaman bir yeri işaret eder. Neresi olduğunu bilmeye değer. Neyi işaret ettiğini çözemeden bir istek geldiğinde ücretsiz istek zamanlayıcısı ona gidecek bir yer verir; içmenin şu an nerede durduğuna dair bir fikir istersen Bağımlı mıyım? Testi standart bir tarama anketi uygular.
Kendine şefkat üzerine bir not
İçmenin psikolojik nedenleri hakkında okumak utancı tetikleyebilir: "Bunu daha önce çözmeliydim." "Çok bozuğum."
Bu yazı bunun için değil. Nedenleri anlamak bir suçlama değildir — bir haritadır. Alkolün karşıladığı psikolojik ihtiyaçlar gerçek insan ihtiyaçlarıdır. Gerçek cevapları hak ettiler. Alkol sadece onlardan biri değildi.
İyileşmenin işi, gerçek cevapları sabırla, birer birer bulmaktır.
Sıkça sorulan sorular
İnsanların fazla içmesinin tek bir temel psikolojik nedeni var mı?
Hayır. İçme sorunları pek çok farklı yoldan gelişir ve itici güçler genellikle katman katmandır. Resmin iki yarısını birlikte tutmaya da değer: alkol kullanım bozukluğuna yatkınlığın 50% ile 60%'ı kalıtsaldır ve çevre — stres, travma, ilk içme yaşı, ruh sağlığı — bununla etkileşir. Psikolojik "neden" gerçektir, ama hikâyenin tamamı değildir.
Neden içtiğimi anlamak bırakmama yardım eder mi?
Resmin bir parçası. Anlamak motivasyon ve yön verir — iyileşmenin neyi ele alması gerektiğini söyler. Ama tek başına içgörü davranışı nadiren değiştirir; becerilerle, destekle ve çoğu zaman profesyonel yardımla birleşmesi gerekir.
Fiziksel olarak bağımlı olmadan alkole psikolojik olarak bağımlı olunabilir mi?
Evet. İçme ihtiyacının fiziksel yoksunluktan değil duygusal ya da psikolojik bir ihtiyaçtan kaynaklandığı psikolojik bağımlılık, belirgin bir fiziksel bağımlılık olmasa bile önemli ve aşılması zor olabilir. İki biçim de gerçek bir desteği hak eder.
Neden içtiğimi nasıl anlarım?
Bu çoğu zaman terapinin işidir. Bilişsel davranışçı terapi, özellikle ağır içmeye yol açan düşünceleri, duyguları, durumları, davranışları ve stres etkenlerini belirlemeye ve yönetmeye odaklanır — bu da esasen bu sorunun sistemli biçimde ele alınmasıdır. İçmeden önce, içerken ve içtikten sonra ne hissettiğini dürüstçe yazmak da tek başına şaşırtıcı ölçüde çok şey ortaya çıkarır. Bu süreçte kendine karşı sabırlı ol.